Twój kompletny przewodnik po kabaretach w Nowym Jorku

O czym jest Kabaret na Broadwayu?

Akcja rozgrywa się w obskurnym świecie kabaretów nazistowskich Niemiec w latach 1929–1930, Kabaret opowiada o swobodnej artystce Sally Bowles, która występuje na scenie KitKatClubu. Jej życie zostaje jednak bezceremonialnie wywrócone do góry nogami po tym, jak ją zwolniono. Wkrótce zakochuje się w amerykańskim pisarzu o imieniu Cliff, a ich związek, który wydaje się skazany na porażkę, rozwija się na tle nieuniknionych konfliktów politycznych.

Dlaczego Kabaret jest taki znany?

Lata 60. i 70. to był czas aktywizmu politycznego w Ameryce. Kiedy więc na scenie pojawił się musical taki jak Kabaret, zrobił to z taką energią i rozmachem, że od razu stał się hitem, który był grany ponad 1 000 razy. Przesłanie tego musicalu było równie jasne, co pełne niuansów: sprzeciw wobec totalitaryzmu oraz dążenie do większej świadomości społecznej wśród mas i w środowisku artystycznym.

Statystyki i fakty

• Minęło już ponad 58 lat od premiery spektaklu w Broadhurst Theatre na Broadwayu
  
• 39 nagród, w tym 8 nagród Tony w 1967 roku
  
• 24 utwory z różnych gatunków muzycznych

Czy film Kabaret oparty jest na prawdziwej historii?

Musicale powstała na podstawie autobiograficznej powieści Christophera Isherwooda zatytułowanej „Goodbye to Berlin” (1939). Książka opowiada o podróży Isherwooda do Berlina w 1929 roku – w czasach, kiedy tętniła tam żywa scena queerowa, która sprzyjała rozwojowi niektórych form sztuki, takich jak Kabaret. Ale poza tą pozornie błyszczącą powłoką Niemcy w tamtych czasach wcale nie były radosne. Rosnący antysemityzm, faszyzm i przemoc sprawiły, że doświadczenia Isherwooda były tak samo przepełnione ekscesami, jak i represjami. Musical Kabaret nie boi się pokazać wszystkich aspektów tej dwoistości – najpierw wciąga cię urokiem barwnego tańca samca pawia, a potem podważa twoje oczekiwania, przedstawiając przejmującą, rozpadającą się rzeczywistość.

Kim byli członkowie oryginalnej obsady broadwayowskiej?

W oryginalnej obsadzie broadwayowskiej wystąpili:

• Jill Haworth jako Sally Bowles
  
• Bert Convy jako Clifford Bradshaw
  
• Joel Grey jako konferansjer
  
• Lotte Lenya jako Fräulein Schneider
  
• Jack Gilford jako Herr Schultz
  
• Edward Winter jako Ernst Ludwig
  
• Peg Murray jako Fräulein Kost

Od tamtej pory w wielu inscenizacjach tego musicalu pojawiło się kilka znanych nazwisk, między innymi Judi Dench, Michelle Williams, Teri Hatcher, Emma Stone, Cara Delevingne, Auli’i Cravalho, Alan Cumming, Eddie Redmayne i Adam Lambert. W filmowej adaptacji z 1972 roku w roli Bowles wystąpiła Liza Minnelli – była to rola, która zdefiniowała jej karierę i wpłynęła na wszystkie późniejsze interpretacje tej postaci.

W jaki sposób „Kabaret” zmienił teatr muzyczny?

Rozrywka często sięgała po elementy komiczne i dziwaczne jako formę ucieczki od rzeczywistości. W czasach społecznych i politycznych zawirowań sztuka staje się jednak formą protestu, służącą do wyrażania głębi ludzkiej odporności, nadziei i pragnienia zmian. „Kabaret” był właśnie takim spektaklem – przedstawieniem, które pokazało, że śpiew i taniec potrafią być równie hipnotyzujące, co bezlitosne w swojej krytyce świata za drzwiami teatru. Dzięki bogatej tematyce, skupieniu się na współczesnych problemach i piosenkach, które na długo zapadają w pamięć, Kabaret to wzór tego, czym może być teatr muzyczny.

Popularne utwory

1. „Wilkommen” - Wszystkie kawałki Emcee’ego to prawdziwe hity, więc ciężko wybrać tylko jeden jako najlepszy. Jeśli jednak musimy, to wybieramy utwór otwierający musical: urzekający kawałek, który wciąga cię do hedonistycznego raju, jakim jest KitKatClub.
   
2. „It Couldn't Please Me More (A Pineapple)” - Jest tu kilka piosenek o związku Sally i Cliffa, ale równie ważna relacja między Fraulein Schneider a jej lokatorem, Herr Schultzem, została świetnie oddana w tej piosence - i w nawiązaniu do ówczesnego luksusowego towaru, jakim był ananas.
   
3. „Jutro należy do mnie” - Gdy demon nazizmu wkrada się do klubu, ta pozornie radosna, świąteczna piosenka kryje w sobie mroczne podteksty, które ujawniają się w powtórce pojawiającej się w dalszej części spektaklu.
   
4. „Gdybyś tylko mógł ją zobaczyć (Piosenka o gorylu)” - To chyba najbardziej kontrowersyjny kawałek w całym repertuarze – w nim The Emcee wyznaje miłość do goryla. Biorąc pod uwagę rasistowskie konotacje tego symbolu w nazistowskich Niemczech, może to wywołać ostrą reakcję. W rzeczywistości piosenka ta jest dziełem kilku żydowskich twórców (Freda Ebb, Johna Kandera, Joela Greya, Ronalda Fielda i Harolda Prince’a), co wskazuje na to, że postać EmCee symbolizuje ówczesną antysemicką publiczność i stanowi satyrę na jej nienawiść.
   
5. „Kabaret” - Sally Bowles, znana jako „Toast of Mayfair”, to intrygująca postać, której beztroski styl życia odzwierciedla jej idealizm w świecie, który wcale nie jest idealny. W utworze tytułowym ona woli trzymać się bezpiecznej, błogiej niewiedzy, nawet gdy świat wokół niej się wali.

Czy Kabaret to mroczny musical?

Tuż po premierze musical ten został okrzyknięty „mrocznym arcydziełem” ze względu na bezkompromisowe podejście do tematu bigoterii w nazistowskich Niemczech. Łącząc ucieczkę w świat kabaretu z coraz bardziej brutalnym społeczeństwem, w jakie zamieniał się Berlin, Kabaret kieruje uwagę na samo społeczeństwo, ukazując to, co najgorsze w ludziach w czasach konfliktów, za pomocą klasycznej formy musicalu. Genialna satyra – ten spektakl naprawdę zasługuje na swoją nazwę.

Czas trwania

Spektakl „Kabaret” na Broadwayu trwa 2 godziny i 45 minut, z jedną 15-minutową przerwą.

Dla jakiej grupy wiekowej przeznaczony jest Kabaret?

Ten musical jest przeznaczony dla dzieci w wieku od 13 lat. Jak sama nazwa wskazuje, spektakl ten zawiera motywy i występy wywodzące się z Kabaretu, w tym pewne pikantne elementy, aluzje do tematów dla dorosłych, takich jak seks i ciąża, a także kwestie społeczno-polityczne, w tym homofobię i antysemityzm. W tej produkcji pojawiają się też głośne efekty dźwiękowe.

Co mówią krytycy

„Urocze, szokujące, porywające i pozostawiające niezatarte wrażenie na długo po zakończeniu.” - Rozrywka

„W tej zachwycającej i bezlitośnie introspektywnej inscenizacji musicalu z 1966 roku autorstwa reżyserki Rebecci Frecknall… nikt nie jest bezpieczny przed burzą, która wstrząsa ich psychiką”. - Różnorodność

„Zdecydowanie najlepsza wersja… Kontrast między uroczystym wstępem a tragedią, która rozgrywa się na arenie, jest ogromny – i niezwykle poruszający.” - Pure Wow