Coś dziwnego się zbliża: Najlepsze spektakle LGBTQIA+ na Broadwayu
Sztuka i rozrywka queerowa od zawsze skupiały się zarówno na pięknie i odporności tej społeczności, jak i na zniuansowanym przedstawianiu ludzkiej kondycji. A do tego jeszcze spora dawka charakteru i blasku, dla urozmaicenia. Chociaż walka o reprezentację w filmie i telewizji nie była łatwa, zwłaszcza po zniesieniu Kodeksu Haysa, teatr zawsze był miejscem, gdzie społeczność queerowa mogła się naprawdę zabłysnąć.
Oto kilka najlepszych spektakli z tematyki LGBTQIA+, które uświetniły sceny Broadwayu i zapisały się w historii na zawsze.
Kabaret
Arcydzieło Kander i Ebbsa, Kabaret, miało swoją premierę na Broadwayu w 1966 roku. Tylko na Broadwayu wystawiano ją wielokrotnie, a zdobyła tyle nagród, że trudno je zliczyć. Ale każda nagroda jest w pełni zasłużona. Musical ten powstał na podstawie sztuki Johna Van Drutena z 1951 roku I Am a Camera autorstwa Johna Van Drutena, która z kolei powstała na podstawie półautobiograficznej powieści Christophera Isherwooda Goodbye to Berlin (1939).
Historia rozgrywa się w Berlinie w latach 1929–1930, w czasach, gdy „gejowska stolica Europy” przechodziła z utopii dla osób queer w siedlisko faszyzmu i nazizmu – ideologii, które uznawały wszystko, co gejowskie i nie tylko, za przestępstwo.
Mój syn jest gejem (ale co tu zrobisz?)
To oczywiście znalazło się na liście. Przy takim tytule nie potrzebujemy neonów, żeby wiedzieć, gdzie na Broadwayu szukać historii o queerowej tematyce. Ten neon służy tylko do stworzenia odpowiedniej atmosfery. Ale „Mój syn jest gejem”, (ale co tam?) opowiada cudowną historię o Robie Madge’u i jego dziecięcej próbie zorganizowania parady Disneya w salonie dla rodziców.
Sztuka, która pierwotnie miała być wystawiona na Broadwayu w bieżącym sezonie, została niestety przełożona na sezon 2024–25. Choć wszyscy jesteśmy załamani, możemy być pewni, że kiedy to się w końcu zacznie, będzie to niesamowity spektakl.
Księga Mormona
Ze wszystkich pokazań na tej liście to chyba najmniejszej queerowości, przynajmniej na pierwszy rzut oka. Księga Mormona to satyryczne spojrzenie na zorganizowaną religię, a zwłaszcza na Kościół mormonów, i już samo to sprawia, że jest to naprawdę przezabawna lektura. Ale od czasu do czasu scenariusz pięknie wplata motywy homoseksualizmu i represji wobec osób queer w środowiskach głęboko religijnych, co widać zwłaszcza w piosence „Turn it Off”.
W morzu mediów queerowych, które skupiają się na bólu związanym z życiem w społeczeństwie, które cię nie akceptuje, może być cudownie odświeżające skierować obiektyw na tych, którzy nas represjonują, i po prostu się porządnie pośmiać.
„Bare: The Musical”
Oczywiście, jeśli szukasz czegoś bardziej otwarcie queerowego, co porusza temat represji religijnych, spróbuj obejrzeć „Bare: The Musical”. Ten rockowy musical o dorastaniu ma wszystko, czego można oczekiwać od musicalu LGBTQIA+ na Broadwayu – opowiada o życiu i zmaganiach uczniów katolickiej szkoły z internatem.
Fun Home
Musicale „Fun Home”, oparta na autobiografii Alison Bechdel pod tym samym tytułem, opowiada o tym, jak rysowniczka odkrywa swoją tożsamość lesbijską, próbując uporać się ze szczegółami życia swojego ojca, który ukrywał swoją orientację homoseksualną. Nazwisko Bechdel może wydawać się wielu znajome, bo to właśnie od niego pochodzi słynny test Bechdel – sposób na sprawdzenie, jak dobrze kobiety są reprezentowane w filmach. Nazwa ta pochodzi od momentu, kiedy po raz pierwszy pojawiła się w jej komiksie z 1985 roku Dykes to Watch Out For jako „mały lesbijski żart w alternatywnej gazecie feministycznej”.
Twórczość Bechdel - i życie - są rewolucyjne, a „Fun Home” to wgląd w jej cudownie queerowy świat.
Kolor purpury
Jednym z najważniejszych aspektów doświadczeń osób queer jest intersekcjonalność różnych wyzwań, takich jak kwestie rasowe i płciowe, które definiują walkę o równouprawnienie. „Kolor purpury” to powieść autorstwa Alice Walker, która opowiada o losach kilku czarnych dziewczyn i kobiet ze starego Południa, z których każda zmaga się z własnymi, unikalnymi, ale powiązanymi ze sobą problemami. Ale ta queerowa miłość, która stanowi sedno tej opowieści, jest raczej mało znana.
Relacja między postaciami Celie i Shug, odważnie przedstawiona w powieści, była przez dziesięciolecia rażąco pomijana, a dopiero nowsze adaptacje pokazują ją w prawdziwym świetle. Ten wątek dodaje mnóstwo niuansów do i tak już pełnej emocji historii.
Zabierz mnie na randkę
Take Me Out to dramatyczna opowieść o tym, jak może wyglądać ujawnienie swojej orientacji jako sportowiec w świecie, który często bywa bezlitosny. Chociaż premiera tej sztuki miała miejsce w 2002 roku, długo po tym, jak pierwsi queerowi gracze w baseball ujawnili swoją orientację, to została ona napisana jeszcze przed tymi przełomowymi wydarzeniami.
Żeby nadać tej historii nieco głębi, akcja rozgrywa się w szatni drużyny baseballowej – miejscu, które w równym stopniu napędza dążenie do chwały, co jest przepełnione homofobią. A ta sztuka porusza ten temat i wiele innych kwestii, zgłębiając, co to znaczy być queerowym mężczyzną w takim środowisku.
Priscilla, królowa pustyni
Czasem te ciężkie tematy związane ze społecznością queerową mogą dać się we znaki, ale jeśli jest coś, w czym społeczność queerowa naprawdę się wyróżnia, to właśnie w organizowaniu cholernie dobrych spektakli! „Priscilla, królowa pustyni” to musical typu Jukebox, w którym muzyka pop łączy się z podróżą samochodem, serią komicznych wpadek, oraz dwie drag queens i transkobietę, które jadą wystąpić na spektaklu drag queen na drugim końcu australijskiej pustyni.
Dziwna pętla
Ta nominowana do nagrody Tony produkcja, reklamowana jako „Wielki, czarny i cholernie queerowy amerykański musical”, to pozycja, której nie możesz pominąć na liście spektakli LGBTQIA+ na Broadwayu, a jest ku temu jeden bardzo poruszający powód: to nie tylko cholernie dobry musical queerowy, ale też po prostu cholernie dobra produkcja pod każdym względem.
„A Strange Loop” opowiada o facecie o imieniu Usher, który pracuje jako bileter i jest czarnym gejem piszącym musical o czarnym geju piszącym musical. Stąd ten tytuł. Spektakl Ten wyróżnia się tym, że aktor drugoplanowy L Morgan Lee jest pierwszą osobą otwarcie przyznającą się do transpłciowości, która zdobyła nominację w kategorii aktorskiej za rolę w tej produkcji.
„Normalne serce”
Autobiograficzna sztuka Larry’ego Kramera skupia się na epidemii AIDS. Co ciekawe, akcja rozgrywa się w czasach, kiedy ta choroba zbierała żniwo wśród gejów, zanim jeszcze zdążyli dowiedzieć się, jak się nazywa. Opowiada o żydowsko-amerykańskim pisarzu i aktywisty gejowskim imieniem Ned Weeks, który próbuje zwiększyć świadomość na temat „cichego zabójcy”, walcząc z murami milczenia i apatii ze strony rządzących – tendencja ta trwa do dziś, kiedy na pierwszy plan wysuwają się przerażające doświadczenia osób queer z tamtej epoki.
The Rocky Horror Spectakl
„Rocky Horror” to eksperymentalna musicalka z nurtu kontrkultury, która w latach 60. zgłębiała płynność płciową, seksualność, wyzwolenie i wolność. To ponadczasowe arcydzieło będące komentarzem społecznym, opakowane w błyszczącą kokardkę. Wszystko w tym spektaklu krzyczy „queer” – od tej radosnej mieszanki gorsetów, pończoch i rockowych ballad, aż po głęboko homofobiczne recenzje, które jednak nie przeszkodziły mu stać się kultowym klasykiem we wszystkich mediach.
Wyróżnienia
Chociaż na tej liście znalazło się kilka wybranych tytułów, które były grane na Broadwayu w ciągu ostatniej dekady, to tożsamość queerowa od dawna stanowi charakterystyczną cechę samego teatru. Oto kilka tytułów, które na nowo zdefiniowały Broadway i zasługują na wyróżnienie.
- Czynsz: Musicale rockowa opowiadająca o młodych artystach zmagających się z trudnościami w dolnej części Manhattanu w czasach epidemii AIDS.
- Kinky Boots: Charlie ma nadzieję uratować fabrykę obuwia swojego ojca, zawierając nieoczekiwany sojusz z drag queen Lolą.
- Hedwiga i wściekły cal: Musicale rockowa opowiadająca o fikcyjnym zespole z piosenkarzem z NRD o tożsamości genderqueer, zainspirowana androgynicznym glam rockiem lat 70. oraz takimi artystami jak David Bowie, John Lennon, Lou Reed i Iggy Pop.
- La Cage aux Folles: Ten musical, pierwszy broadwayowski hit opowiadający o parze gejów, opowiada o Georgesie i Albinie, ich klubie nocnym z występami drag queen oraz o komediach, które się pojawiają, gdy wpadają na konserwatywnego polityka.
- The Boys in the Band: Przełomowy obraz życia gejów w Nowym Jorku lat 60. i 70.
- A Chorus Line: Jedna z pierwszych broadwayowskich produkcji, w której główne punkty dotyczą historii osób queer poprzez losy młodych tancerzy biorących udział w castingu do musicalu.
- Anioły w Ameryce: Znacznie zróżnicowana i niezwykle złożona analiza epidemii AIDS, często uznawana za „punkt zwrotny w historii dramatu gejowskiego”.
- Trylogia „Torch Song”: Sztuka opowiadająca o żydowskim geju, drag queen i piosenkarce w stylu torch singer, którzy zmagają się z rozczarowaniem miłością w Nowym Jorku lat 70.
Więcej artykułów
Nowy Jork: inspiracje podróżnicze prosto do Twojej skrzynki odbiorczej
Odkrywaj nowe miasta dzięki starannie wybranym wycieczkom, wyjątkowym ofertom i wskazówkom podróżniczym!
