Er komt iets vreemds onze kant op: de beste LGBTQIA+-shows op Broadway
Queer-kunst en -entertainment draait net zozeer om de schoonheid en veerkracht van de gemeenschap als om genuanceerde weergaven van het menselijk bestaan. En dan ook nog eens met een flinke dosis attitude en glamour erbij, voor de goede orde. Hoewel het altijd een hele uitdaging is geweest om in films en op tv vertegenwoordigd te zijn, vooral na het afschaffen van de Hays Code, is het theater een plek geweest waar de queer-gemeenschap altijd heeft geschitterd.
Hier zijn een paar van de beste LGBTQIA+-shows die op de Broadway-podia te zien waren en een blijvende indruk hebben achtergelaten.
Cabaret
Cabaret, een meesterwerk van Kander en Ebbs, ging in 1966 op Broadway in première. Alleen al op Broadway is het al meerdere keren opnieuw opgevoerd en het heeft zoveel prijzen gewonnen dat je ze bijna niet meer kunt bijhouden. Maar elke prijs is welverdiend. De musical is gebaseerd op het toneelstuk I Am a Camera, dat op zijn beurt weer gebaseerd was op de semi-autobiografische roman Goodbye to Berlin (1939) van Christopher Isherwood.
Het verhaal speelt zich af in Berlijn in 1929-1930, een tijd waarin de „homohoofdstad van Europa” veranderde van een utopie voor queer mensen in een broeinest van fascisme en nazisme, die alle homoseksuele zaken en nog veel meer strafbaar stelden.
Mijn zoon is homo, (maar wat kun je eraan doen?)
Natuurlijk staat deze op de lijst. Met zo’n titel hebben we geen neonreclames nodig om te weten waar we op Broadway een queer verhaal kunnen vinden. Dat neonbord is er gewoon voor de sfeer. Maar Mijn zoon is homo, (Maar wat kun je eraan doen?) vertelt het prachtige verhaal van Rob Madge en hun poging als kind om een Disney-parade in de woonkamer voor hun ouders op te voeren.
Het toneelstuk zou eigenlijk dit seizoen op Broadway te zien zijn, maar is helaas uitgesteld tot het seizoen 2024-25. Hoe verdrietig we ook allemaal zijn, we kunnen er zeker van zijn dat als het eenmaal opengaat, het een waanzinnige show wordt.
The Book of Mormon
Van alle shows op deze lijst is deze misschien wel de minst queer, althans op het eerste gezicht. The Book of Mormon is een satirische kijk op de georganiseerde religie, met name de mormoonse kerk, en alleen al daarom is het echt hilarisch. Maar af en toe verweeft het script op prachtige wijze homoseksualiteit en de onderdrukking van queer identiteiten in extreem religieuze milieus, met name in het nummer "Turn it Off."
In de zee van queer-media die zich richten op de pijn van het leven in een onbegripvolle samenleving, kan het heerlijk verfrissend zijn om de lens eens te richten op degenen die ons onderdrukken en er gewoon eens lekker om te lachen.
Bare: De musical
Als je op zoek bent naar iets dat nog duidelijker queer is en dat religieuze onderdrukking aan de kaak stelt, kijk dan eens naar Bare: The Musical. Deze rockmusical over volwassen worden is precies wat je zou verwachten van een LGBTQIA+-musical op Broadway: het volgt het leven en de worstelingen van middelbare scholieren op een katholieke kostschool.
Fun Home
Fun Home, gebaseerd op het gelijknamige memoiresboek van Alison Bechdel, is een musical die ingaat op de lesbische identiteit van de striptekenaar zelf, terwijl ze worstelt met de details uit het leven van haar vader, die zijn homoseksualiteit verborgen hield. De naam Bechdel klinkt voor velen misschien bekend, want het is de naam van de beruchte Bechdel-test, een manier om te meten hoe goed vrouwen in films vertegenwoordigd zijn. De naam is afkomstig van de eerste keer dat het verscheen in haar strip uit 1985, Dykes to Watch Out For, als „een klein lesbisch grapje in een alternatieve feministische krant.“
Het werk van Bechdel - en het leven - zijn revolutionair en Fun Home geeft je een kijkje in haar geweldige queer-wereld.
De kleur paars
Een van de belangrijkste aspecten van de queer-ervaring is de intersectionaliteit van verschillende strijdpunten, zoals ras en Gender, die bepalend zijn voor de strijd voor gelijkheid. The Color Purple was oorspronkelijk een roman van Alice Walker, waarin de ervaringen werden beschreven van verschillende zwarte meisjes en vrouwen in het oude Zuiden, die elk te maken hadden met een unieke, maar onderling verbonden strijd. Maar de queer-liefde die centraal staat in het verhaal is nog vrij onbekend.
De relatie tussen de personages Celie en Shug, die in de roman zo gedurfd wordt weergegeven, is al decennia lang schandalig onderbelicht gebleven; pas in recentere bewerkingen wordt deze relatie in haar ware vorm weergegeven. Dat dit erbij zit, voegt zoveel nuance toe aan een verhaal dat toch al zo emotioneel geladen is.
Neem me mee uit
Take Me Out is een dramatische verkenning van hoe het zou kunnen zijn om als sporter uit de kast te komen in een wereld die vaak meedogenloos is. Hoewel het toneelstuk in 2002 in première ging, lang nadat de eerste queer honkballers uit de kast waren gekomen, werd het geschreven vóór deze mijlpalen.
Om het verhaal wat meer diepgang te geven, speelt het zich af in de kleedkamer van een honkbalteam, een plek die net zozeer gedreven wordt door het triomfantelijke streven naar roem als doordrenkt is van homofobie. En dit toneelstuk gaat daarover en nog veel meer, en onderzoekt wat het betekent om als queer man in zo’n omgeving te leven.
Priscilla, koningin van de woestijn
De zwaarte van queer-content kan soms zijn tol eisen, maar als er één ding is waar de queer-gemeenschap goed in is, dan is het wel het neerzetten van een verdomd goede show! Priscilla, Queen of the Desert is een jukeboxmusical waarin popmuziek wordt gecombineerd met een roadtrip, een reeks komische misverstanden, en twee dragqueens en een transvrouw die op weg zijn om op te treden in een dragshow aan de andere kant van de Australische woestijn.
Een vreemde lus
Deze voor een Tony Award genomineerde productie, die wordt aangekondigd als de “Big, Black, & Queer-Ass Amerikaans Musical”, mag je echt niet overslaan in een lijstje met LGBTQIA+-shows op Broadway, en daar is één heel ontroerende reden voor: het is niet alleen een verdomd goede queer-musical, het is ook gewoon een verdomd goede productie in het algemeen.
A Strange Loop gaat over een man genaamd Usher, die als zaalwachter werkt en een zwarte queer man is die een musical schrijft over een zwarte queer man die een musical schrijft. Vandaar de titel. Deze show heeft de eer dat bijrolspeler L Morgan Lee de eerste openlijk transpersoon is die een nominatie in een acteercategorie heeft gekregen voor zijn rol in deze productie.
The Normal Heart
Het autobiografische toneelstuk van Larry Kramer gaat over de aids-epidemie. Het speelt zich vooral af in een tijd waarin de ziekte het leven kostte aan homoseksuele mannen, nog voordat ze wisten hoe het heette. Het gaat over een Joods-Amerikaanse schrijver en homo-activist genaamd Ned Weeks, die probeert aandacht te vragen voor de „stille moordenaar”, terwijl hij te maken heeft met een muur van stilzwijgen en apathie van de machthebbers – een trend die zelfs vandaag de dag nog voortduurt, nu de gruwelijke ervaringen van queer mensen uit die tijd weer onder de aandacht komen.
The Rocky Horror Show
Rocky Horror, een experimentele musical uit de tegencultuur die in de jaren ’60 thema’s als genderfluïditeit, seksualiteit, emancipatie en vrijheid verkende, is een tijdloos meesterwerk vol maatschappijkritiek, verpakt in een glinsterend strikje. Alles aan deze show schreeuwt ‘queer’, van de feestelijke kakofonie van korsetten, kousen en rockballads tot de uiterst homofobe beoordelingen die het kreeg, maar waar het gewoon overheen walste om uiteindelijk een cultklassieker te worden in alle media.
Eervolle vermeldingen
Hoewel deze lijst een paar zorgvuldig gekozen titels noemt die de afgelopen tien jaar of zo op Broadway te zien waren, is er een lange traditie waarin queer-identiteit een bepalend kenmerk van het theater zelf is. Hier zijn een paar eervolle vermeldingen van voorstellingen die Broadway een nieuwe invulling hebben gegeven.
- Huur: Een rockmusical over jonge kunstenaars die het moeilijk hebben in Lower Manhattan tijdens de aids-epidemie.
- Kinky Boots: Charlie hoopt de schoenenfabriek van zijn vader te redden door een onwaarschijnlijke samenwerking aan te gaan met dragqueen Lola.
- Hedwig and the Angry Inch: Een rockmusical over een fictieve band met een genderqueer Oost-Duitse zanger, geïnspireerd door androgyne glamrock uit de jaren ’70 en artiesten als David Bowie, John Lennon, Lou Reed en Iggy Pop.
- La Cage aux Folles: Deze musical, de eerste Broadway-hit waarin een homostel centraal staat, gaat over Georges en Albin, hun dragclub en de komedie die ontstaat als ze een conservatieve politicus tegenkomen.
- The Boys in the Band: Een baanbrekend beeld van het homoleven in het New York van de jaren ’60 en ’70.
- A Chorus Line: Een van de eerste Broadway-producties met hoogtepunten waarin queer-verhalen centraal staan, via jonge dansers die auditie doen voor een Musical.
- Angels in America: Een genuanceerde en uiterst complexe verkenning van de aids-epidemie, die vaak wordt gezien als een „keerpunt in de geschiedenis van het homodrama“.
- Torch Song Trilogy: Een toneelstuk over een joodse homoman, een dragqueen en een torch singer die worstelen met hun ontgoocheling in de liefde in het New York van de jaren ’70.
Meer lezen
Reisinspiratie voor New York direct in je inbox
Ontdek nieuwe steden met zorgvuldig samengestelde ervaringen, exclusieve deals en handige reistips!
